Dziś kilka słów o COT. Kilka tygodni temu poruszyliśmy temat smart money vs dump money. W głównej mierze skupiliśmy się na dump money tzw. głupi kapitał, który zawsze jest po złej stronie rynku. Dlaczego tak się dzieje? Wyjaśnienie tego zjawiska jest bardzo proste, osoby niedoświadczone ze wszystkich sił gonią cenę i nie wykazują się wystarczającą cierpliwością.

W bieżącym artykule zajmiemy się Smart Money, który wyznacza długoterminowe trendy na rynku. Smart money szuka niedowartościowanych aktywów, jest skoncentrowany w małym odsetku społeczeństwa oraz największych instytucji finansowych. Przechodząc do sedna, przeanalizujemy następujące czynniki:

  1. Commitments of Traders
  2. Insider Trading
  3. oraz pozycjonowanie się najlepszych inwestorów na świecie

COT Commitments of Traders – raport amerykańskiej komisji CFTC z rynku terminowego

Amerykański nadzór zbiera dane o wszystkich liczących się kontraktach terminowych, jakimi obraca się na giełdach towarowych w USA. Informacje pochodzą z biur maklerskich oraz izb rozliczeniowych, które są zobowiązane raportować o pozycjach przekraczających limity wyznaczone przez CFTC. Według Komisji zagregowane w ten sposób dane reprezentują około 70-90% wszystkich otwartych pozycji na danym rynku.

Kilka ważnych informacji:

  • Publikowane od 1962 roku
  • Początkowo 13 surowców
  • Publikowane raz w miesiącu
  • Od 2000 roku raport obejmuje również kontakty terminowe na waluty
  • Publikowane są w każdy piątek
  • Dane dotyczą stanu na poprzedni wtorek (zamknięcie giełd w Stanach Zjednoczonych)

Ważne! Dane publikowane są z trzydniowym opóźnieniem, aczkolwiek w trakcie długoterminowego prognozowania takie obsunięcie czasowe nie powinno wpłynąć na ich ważność. Dane publikowane są dla walut oraz surowców. Dlatego tutaj skupimy się tylko na tym rynku. Insiderzy wskażą nam ogólny kierunek na rynku giełdowym, tak samo jak najlepsi inwestorzy na świecie.

Na rynku kontraktów terminowych możemy wyróżnić stronę kupującą (buy side) oraz sprzedającą (sell side). Nas interesuje ta pierwsza.

Buy side – tutaj wpadają fundusze lewarowane, inwestycyjne, zarządzające oraz inne podmioty nastawione na spekulację.

Sell side – uczestnicy rynku należący do tej kategorii zwykle są określani jako „strona sprzedająca”. Sprzedaż w tym przypadku nie odnosi się do bezpośredniego sprzedawania kontraktów terminowych, a do tworzenia i sprzedaży różnych aktywów finansowych swoim klientom.

Oprócz tego komisja CFTC wyróżnia podmioty komercyjne (Commercial Traders) oraz niekomercyjne (Non-Commercial Traders).

Commercial Traders – inwestorzy tej kategorii związani są z produkcją, czy też dystrybucją danego dobra. W związku z tym wykorzystują kontrakty terminowe do zabezpieczenia swoich działań operacyjnych, dlatego też nie zależy nam na tej grupie osób.

  • Producenci
  • Przedsiębiorstwa
  • Pośrednicy

Non-Commercial Traders – podmioty te nie są związane z produkcją czy dystrybucją danego dobra. Wykorzystują zatem dany instrument do spekulacji. Dlatego dana kategoria jest dla inwestorów/spekulantów najważniejsza.

  • Hedge fundy
  • Inwestorzy instytucjonalni
  • Inne podmioty nakierowane na inwestycje

Przykładowy raport COT

COT
źródło: CFTC

Powyższy raport jest oryginalną wersją, która co tydzień jest zamieszczana na stronie komisji CFTC. W raporcie zostało wyróżnionych pięć grup:

Dealer Intermediary: Uczestnicy rynku należący do tej kategorii zwykle są określani jako „strona sprzedająca”. Sprzedaż w tym przypadku nie odnosi się do bezpośredniego sprzedawania kontraktów terminowych, a do tworzenia i sprzedaży różnych aktywów finansowych swoim klientom.

Asset Manager/Institutional: Do tej kategorii zaliczamy inwestorów instytucjonalnych (fundusze emerytalne, firmy ubezpieczeniowe, fundusze inwestycyjne) oraz zarządzających funduszami klientów instytucjonalnych.

Leveraged Funds: Ta grupa skupia fundusze hedgingowe oraz pozostałych zarządzających środkami klientów na rynkach terminowych, czyli CTA (Commodity Trading Advisors), CPOs (Commodity Pool Operators). Ich strategie mogą obejmować zarówno zajmowanie pozycji w zależności od przewidywań, w którą stronę zmierza rynek, jak i arbitraż pomiędzy różnymi giełdami. Traderzy w tej grupy mogą być zaangażowani w zarządzanie własnym rachunkiem jak i rachunkiem swoich klientów nastawionych na cele spekulacyjne.

Other Reportables: Wszyscy, którzy nie zostali zakwalifikowani do powyższych trzech grup zaliczani są do grupy „pozostałych”. Do tej kategorii należą między innymi banki centralne, mniejsze banki komercyjne, związki kredytowe czy korporacyjne działy treasury.

Nonreportable Positions: Łączna kategoria dla wszystkich inwestorów, którzy są zbyt mali, aby znaleźć się w poprzednich kategoriach. Są to przeważnie inwestorzy indywidualni.

Rynek walutowy ma to do siebie, że jest najbardziej zmienny oraz chaotyczny, ale czasami możemy znaleźć instrument z dużym potencjałem do wzrostu lub spadku. Musimy także wiedzieć, że przez 80 procent czasu rynek walutowy porusza się w konsolidacji, natomiast tylko przez 20 procent czasu wpada w trend wzrostowy/spadkowy.

Ze wszystkich wyszczególnionych podmiotów najbardziej spekulacyjny jest fundusz lewarowany, który liczy na jak największy zysk oraz stosuje dźwignię finansową. Z tego powodu skupimy się tylko na tym podmiocie finansowym. Powracając do raportu COT, w kolejnym wierszu widzimy pozycje long, short oraz spreading (jeden podmiot posiada długie oraz krótkie pozycje).

Wykorzystanie raportów Commitments of Traders

Długoterminowe trendy – w pierwszej części artykułu o dump money pokazaliśmy pozycje na rynku walutowym zawierane przez detalistów. Zawsze byli przeciwko głównemu kierunkowi ruchu. Z kolei fundusze lewarowane wyznaczające długoterminowe trendy, w ostateczności dysponują największym kapitałem.

Sentyment rynku – w funduszach lewarowanych także pracują osoby mogące popełniać błędy. Przy odpowiednim zbadaniu rynku jesteśmy w stanie wykryć słabość kupujących lub sprzedających. Dodatkowo historyczne pozycje po długiej lub krótkiej stronie rynku zapowiadają zakończenie obecnego trendu.

Dywergencja kursu walutowego/surowcowego – fundusze lewarowane kupują a kurs analizowanego aktywa dalej spada. Pytanie jest jedno, kto spycha kurs walutowy? Prawdopodobnie detaliści, to nie potrwa długo!

Analiza raportów COT

Raporty COT zamieszczane przez amerykańską komisję CFTC nie są byt przyjazne dla użytkownika. Na pierwszy rzut oka wyglądają jak tabela z Excela. Do odpowiedniej analizy musielibyśmy przekopiować wszystkie dane ze strony internetowej do Excela, następnie je obrobić. Bardzo żmudna i czasochłonna operacja. Zatem co możemy zrobić? Przejść na stronę CME Group, gdzie otrzymamy raport w formie graficznej, o wiele bardziej przejrzystej.

COT – przykładowy raport z CME Group

COT CME Group
źródło: CME Group, CFTC

Powyższy raport COT możemy wygenerować na stronie CME Group. Na samym początku musimy wybrać odpowiedni instrument finansowy, w naszym przypadku jest to EURUSD. Następnie wybieramy interesujący nas podmiot finansowy (fundusze lewarowane). Po odpowiednim wyborze wszystkich zmiennych możemy zabrać się do analizy raportu COT.

Na wykresie widzimy słupki niebieskie, czerwone, zielone oraz żółtą linię.

  • Bary niebieskie – pozycje długie utrzymywane przez fundusze inwestycyjne
  • Bary czerwone – pozycje krótkie utrzymywane przez fundusze inwestycyjne
  • Bary zielone – spreading, jeden podmiot finansowy ma długą oraz krótką pozycję
  • Żółta linia – pozycje długie minus pozycje krótkie (inaczej pozycje netto)

Poniżej wykresu znajduje się tabela, która pokazuję zmianę z poprzedniego tygodnia.

Jak interpretować raporty COT?

Nie ma jednego sposobu na wykorzystanie raportów COT, wszystko zależy od szerszego kontekstu. Na samym początku skupimy się na możliwości wystąpienia mocniejszego trendu, a w zasadzie jego potwierdzania. Doskonałym przykładem będzie złoto, które od początku 2016 roku do lipca tego roku znalazły się pod mocną presją kupujących. Notowania złota przez niespełna 8 miesięcy z 1050 USD zawędrowały na 1350 USD za uncję. Kto napędzał tak mocny trend? Na pewno nie detaliści, ale zarządzający!

COT
źródło: CME Group, CFTC

Na powyższej grafice przedstawiono pozycje zarządzających na kontraktach terminowych od września 2014 roku do września 2017 roku. Okres, w którym doszło do mocnej zwyżki cen złota został zaznaczony czerwoną strzałką. W trakcie zwyżki metali szlachetnych zarządzający powiększali swoją długą pozycję oraz redukowali krótką. Widać to chociażby po niebieskich barach oraz żółtej linii obrazującej pozycje netto. Było to także potwierdzenie mocnego trendu, który mógł być kontynuowany. W ostateczności trend był wspierany przez duży oraz skoncentrowany kapitał.

Kolejnym potwierdzeniem na rynku złota był wzrost pozycji długich oraz zamykanie krótkich. Niemniej jednak na szczycie złota (okolicę 1350 USD) notowania wpadły w mocniejszą konsolidację, natomiast duzi gracze zaczęli pomału domykać długie pozycje. Był to sygnał zapowiadający mocniejszą korektę.

Sentyment rynku

Żaden trend nie trwa wiecznie, historia to już nieraz potwierdziła. Zbyt duży optymizm lub pesymizm widać po zachowaniu tłumu oraz sporego kapitału. Tutaj doskonałym przykładem będzie euro. Jeszcze kilkanaście lat temu większość specjalistów od rynku walutowego mówiła o zejściu EURUSD poniżej poziomu 1.00, aczkolwiek patrząc na aktualne pozycje funduszy lewarowanych mogliśmy mieć odmienne zdanie.

COT EUR/USD
źródło: CME Group, CFTC

Dzięki analizie raportu COT wiedzieliśmy, że przebicie poziomu 1.00 na EURUSD jest bardzo mało prawdopodobne. Fundusze lewarowane posiadały w swoim portfelu zbyt dużo krótkich pozycji, był to historyczny poziom. Powstało zatem pytanie, kto będzie w stanie zepchnąć wspólną walutę na jeszcze niższe poziomy?

Jest to tzw. analiza sentymentu. Jeżeli wszyscy zarabiają już na spadkach i krzyczą o kontynuacji trendu, to warto zobaczyć, czy fundusze lewarowane mają miejsce do otwierania coraz większej ilości pozycji. Tutaj nie było, od tamtego czasu euro zmieniło trend i kosztuje 1.20 USD.

Dywergencja kursu walutowego/surowca

Ostatnia taka sytuacja miała miejsce na EURUSD. W grudnia 2016 roku para walutowa przebiła poziom 1.04, ale tylko na chwilę. Kto przebił poziom? Publika, fundusze lewarowane nie miały już miejsca na dalszą wyprzedaż kursu walutowego.

COT – krótkie podsumowanie

Raporty Commitment of Traders obejmują tylko amerykański rynek kontraktów terminowych, ale pokazują więcej niż można byłoby się spodziewać. Dzięki odpowiedniej analizie raportu oraz poczynaniu największych graczy na rynku jesteśmy w stanie uzyskać dodatkowe potwierdzenie obranego kursu walutowego. Ponadto wiemy, kiedy należy wyjść z trendu, ponieważ prawdopodobieństwo jego kontynuacji jest już bardzo małe. Zamiast ślepo gonić cenę warto zastanowić się, czy jest przestrzeń do kontynuacji obecnego ruchu.

Obecna sytuacja

Na dzień dzisiejszy większość osób obstawia dalszą deprecjację dolara amerykańskiego, ale analiza raportu COT wskazuje na coraz mniejszą przestrzeń do jego wyprzedaży. Pozycje short znalazły się na dawno niewidzianym poziomie, natomiast długie praktycznie znikły z rynku.

COT NYC2UNCS
źródło: Bloomberg

W górnym oknie powyższej grafiki przedstawiono pozycje krótkie na USDX (linia biały) oraz pozycje długie (linia pomarańczowa). Pozycje długie znalazły się na poziomie widzianym w 2013 roku, co jest jednoznaczne ze zbyt dużym pesymizmem żywionym do dolara amerykańskiego. Natomiast w dolnym oknie zobrazowano pozycje netto (linia zielona) na tle indeksu dolara. Pozycje netto znalazły się w negatywnych rejonach, a historycznie patrząc taki stan rzeczy nie został utrzymany zbyt długo.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here